ناتوان ماندن آن از ادامهء مناسب توليدات خود و گستردن دامنهء آنها ؛ و سرانجام كارش به آنجا مىكشد كه نيازمند بيگانگان و وابسته به آنان شود . و اين مشكل سرزمينهايى است كه مصرفگرايى فراوان بر آنها تحميل شده است . بنا بر اين ، حديثى كه از امام موساى كاظم « ع » نقل شد ، به دو اصل مهم اشاره مىكند : 1 - مردمى كه مقتصد و قانع باشند ، نعمت آنان دوام پيدا مىكند ، و به خودبسندگى دست مىيابند ، و از عزّت و استقلال بهره مند مىشوند . 2 - مردمى كه به تبذير و اسراف روى آورند ، نعمت از آنان روى مىگرداند ، و به ديگران نياز پيدا مىكنند و خوار مىشوند . د - مسرفان و از بين رفتن حقوق ديگران به دست ايشان قرآن 1 - * ( . . . وَأَهْلَكْنَا الْمُسْرِفِينَ ) * ، « 1 » . . . مسرفان را هلاك كرديم ، 2 - * ( . . . إِنَّ الله لا يَهْدِي مَنْ هُوَ مُسْرِفٌ كَذَّابٌ ) * ، « 2 » . . . خداوند كسى را كه مسرف و دروغگو است هدايت نمىكند ، 3 - . . . * ( كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ) * ، « 3 »

--> « 1 » « سورهء انبيا » ( 21 ) : 9 . « 2 » « سورهء غافر » ( 40 ) : 28 . « 3 » « سورهء يونس » ( 10 ) : 12 .